arny

@JerrySmall
Lelijk? Gelukkig is smaak subjectief!
Persoonlijk vindt ik mijn Alpha 900 zeer sexy! En de 850 heeft dezelfde body als de 900, een van de meest ergonomische camera's ooit. Geen gedoe met menu's maar gewoon overal een knopje voor! Al was mijn oude Minolta Dynax 7D op dat gebied zelfs nog een stukje beter.
Misschien val ik gewoon op klassiekere modellen...

Zo'n twintig jaar geleden kwam ik net van de academie en toen werd de komst van autofocus als de nagel aan de doodskist van de professionele fotograaf gezien.
Heel even hoopte ik dat bovenstaand artikel wel een goede scheidslijn aan zou geven. In de inleiding staat nm 'ondernemer' en 'hobby-fotograaf'. Maar vervolgens wordt er toch weer gesproken over professional en hobbyïst.

Wanneer is nou iemand een pro, wanneer een ondernemer en wanneer is het hobby?
Deze discussie heb ik al vaak gevolgd op diverse (inter)nationale fora en er komt nooit een echte conclusie of strakke omschrijving van deze soorten 'fotomakers'.

In het kort komt het er meestal op neer dat er de volgende categorieën zijn:
1- De beroepsmatige fotograaf = iemand die voor zijn inkomen 100% afhankelijk is van fotografie of relevante producten. Het maakt niet uit of dit als zelfstandig ondernemer of in loondienst is.
2- De deeltijd fotograaf = is voor een deel afhankelijk is van fotografie, waarbij dit deel wel subtantieel onderdeel uitmaakt van het inkomen. Bv freelancers met een vaste deeltijdbaan in een andere sector.
3- De bijverdienende fotograaf = bevind zich in dezelfde markt als de bovenstaande twee, maar is niet afhankelijk van zijn fotografie als inkomen. Over deze fotograaf wordt het meeste geklaagd, hij/zij kan immers ‘onder de prijs’ werken. Alles met fotografie verdiend wordt is immers ‘extra’.
4- De hobby fotograaf = fotografeert vooral omdat hij/zij dit een leuk tijdverdrijf vindt. Heeft geen commerciële bijbedoelingen. Uiteraard schiet hij/zij wel eens een bruiloft van een vriend of familielid en ook diens opa en oma is wel eens geportretteerd. Door de eerste twee types fotografen vaak omschreven als “het altijd in de weg lopend neefje of nichtje met een te dure camera”.

Er wordt bewust geen onderscheid gemaakt tussen professioneel en amateur. Want wanneer geldt het een of het ander? Geld hiervoor dat je een erkende opleiding voor gehad moet hebben of minimaal x dienstjaren? Mag iemand die net van de fotovakschool afkomt en aan de slag gaat in een fotowinkel en vaak niet meer doet dan pasfoto’s of eenvoudige portretten zich wel fotograaf noemen en een postbode die al 30 jaar als amateur de prachtigste natuurfoto’s maakt en die in alle vakbladen heeft gestaan niet?

Zelf noem ik me meestal semi-prof. Zo heb ik audio-visuele vormgeving aan de kunstacademie gestudeerd. Door omstandigheden ben ik echter in de communicatiebranche terecht gekomen. Tegenwoordig is fotografie een vast onderdeel van mijn vaste baan en ben ik ook freelance fotograaf waaruit ik ook inkomsten heb. Daarnaast maak ik ook niet-commercieel werk. Gewoon om me zelf verder te ontplooien als fotograaf. En laat het nu net dit werk zijn waarvan men denkt dat ik wel heel goed zal verdienen als fotograaf. Ademloos bladeren ze door mijn recente fotoboek… maar een exemplaar kopen? Nee… te duur!