PSPHOTO

Handen (en vaak ook armen) vragen inderdaad extra aandacht. In mijn workshop en mijn boek "Hoe maak je een tijdloos Portret" besteed ik dan ook uitgebreid aandacht aan het poseren van handen, de do's en dont's.

Wat ik zeker wil afraden is om de armen en daarmee de handen slap langs het lichaam te laten hangen zoals in het voorbeeld hierboven, dit geeft eigenlijk nooit een aantrekkelijke pose. Ook het kruisen van de armen vraagt aandacht zodat niet de handen in het niets verdwijnen zoals de foto van de slager. De zijkant van de hand in beeld is altijd de beste oplossing maar zorg er dan wel voor dat niet het licht van een lichtbron alsnog op de rug of palm gaat vallen want dan krijg je atoch weer een ongevraagd aandachtspunt.

Wanneer je eenmaal op de hoogte bent van de mogelijkheden met handen hoef je eigenlijk nooit meer de keuze te maken om ze buiten beeld te houden.

Ik citeer: "In Jpeg heb je het voordeel van een (mogelijk) snellere workflow, kleinere bestanden en in de praktijk zal kwaliteitsverschil (mits de camera goed ingesteld stond) zelfs op afdrukken van 20 bij 30 centimeter niet zichtbaar zijn."

Het belangrijkste deel staat tussen haakjes (mits de camera.......). Bij een Jpeg bestand heb je een marge van 1/3 stop overbelichten en 2/3 stop onderbelichten. Elke andere afwijking van een 100% correct belichte opname ga je zien in het eindresultaat. Bij een RAW/NEF bestand ligt deze marge veel ruimer (wel tot 2 stops).

Ik ben voorstander van alles zo goed mogelijk bij de opname vast te leggen (een belangrijk onderdeel van mijn workshops) echter ook ik ben in de praktijk wel eens blij met het vangnetje van een RAW bestand.

En dan hebben we het alleen nog maar over belichting en niet over mogelijke problemen bij een verkeerde witbalans et cetera.

Bij een Jpeg bestand geef je als "fotograaf" je camera de opdracht om bij de opname 15/16 van alles wat je camera kan vastleggen weg te gooien. Dat is toch zonde!

Misschien komt het omdat ik het analoge tijdperk nog heb meegemaakt en vele uren/dagen/maanden/jaren in de doka heb doorgebracht waar het soms bittere noodzaak was om in het donker, blindelings ieder attribuut te kunnen vinden.

Daarom zit ieder onderdeel van mijn cameratassen, studiotassen en strobisttassen altijd op de zelfde plek zodat ik ook daar alles blindelings kan vinden. Dus een te duur betaalde lensdop, tja weggegooid geld is mijn mening.

Net als bij het gebruik van een reflectiescherm is ook bij "inflitsen" de positie van de flitser(s) van belang t.o.v, je model. Hier is waarschijnlijk de flitser op de camera gehouden en standaard ingeflitst, iets dat eigenlijk niet snel tot een bevredigend resultaat zal voeren.
Op de eerste plaats filtser van de camera (OCF), daarnaast vind ik inflitsen een verkeerde term/uitgangspunt. De juiste werkwijze is flitslicht en bestaandlicht in balans brengen. Zowel wat betreft kracht maar ook wat betreft temperatuur. Als je dit later in Photoshop/Lightroom nog moet doen is er bij de opname iets misgegaan.

@Leon, Dat klop maar v.w.b. portret- modelfotografie hebben we daar TFP en TFCD shoots voor.
Echter dit hele verhaal hierboven gaat over de stelling door de starter van dit topic "7 manieren om geld te verdienen met fotografie". Daarom ben ik mijn reactie ooit ergens hierboven begonnen.

@Leon, 3 uur extra is gebaseerd op ervaring. Voor ieder uur fotografie heb je minimaal 1 uur nodig voor de rest. Met de rest bedoel ik voorbespreking, nabespreking, heen en terug reis, archivering, bestanden beoordelen welke wel en welke niet, IEDERE foto heeft nabewerking nodig, cd branden voor de klant et cetera.
Dan heb ik het nog niet over afschrijving apparatuur, software, verzekering, materiaalkosten, brandstof, reservering voor vervanging defecten.

Daarom leer naast fotograferen ook rekenen. ook ik twijfel niet aan de fotografische kwaliteiten van veel amateurfotografen, wel twijfel ik af en toe aan de denkwijze m.b.t. vergoedingen door deze categorie. Buiten het feit dat je jezelf te kort doet op die manier maak je ook een deel van de markt voor anderen kapot.

@ErikvanRosmalen, you are welcome

@Erik, (en anderen)
Misschien moet ik maar eens een paar artikelen gaan besteden aan het dagelijkse leven van de beroepsfotograaf. Ik vind een uitdrukking als "veel beroepsfotografen......" al zo generaliserend. Ik denk dat de meesten van jullie (de mede beroepsfotografen uitgezonderd) geen enkel idee hebben wat het beroep van fotograaf zijn omhelst. Net als bij ieder ander beroep is het uitoefenen van je beroep uitsluitend om brood op de plank te krijgen geen basis voor een toekomst. Of je nu leraar bent, vertegenwoordiger, of marketeer. Een opdrachtgever zoek constant naar vernieuwingen, naar creativiteit, naar meedenken in zijn bedrijf. Dit vereist van een fotograaf heel wat meer dan weten wat iso/diafragma/sluitertijd omhelst.

@ErikvanRosmalen, Ik denk dat je de spijker op de kop slaat. Inderdaad zijn er genoeg amateurfotografen die pracht werk leveren. Amateurfotgrafen die een passie voor hun hobby hebben en wanneer ze zin, tijd en gelegenheid hebben er op uit trekken om hun hobby uit te oefenen. En wanneer zin, tijd, gelegenheid, het weer en het onderwerp allemaal op de juiste plek vallen een prachtige opname maken waar menig beroepsfotograaf jaloers op zal zijn.

Het punt zit hem echter in alle randvoorwaarden. Een beroepsfotograaf moet de perfecte opname maken in ogen van de opdrachtgever ook als hij een keer geen zin heeft, ziek is, het weer tegen zit, het licht niet goed is, het onderwerp niet meewerkt et cetera.
Kortom, van een beroepsfotograaf wordt altijd een top prestatie verwacht, keer op keer met een consistente kwaliteit. Daar wordt hij/zij immers voor betaald. En voor die top prestatie mag ook een redelijke vergoeding tegenover staan.

Het probleem ontstaat (maar dat is vaker het geval) wanneer de amateur(fotograaf) met de amateurinstelling en tarieven het werk wil gaan doen van de beroeps. Mensen zoals "Gast" (in hoeverre serieus te nemen?) die voor € 50,00 een portretsessie van 3 uur doet. vervolgens nog drie uur nabewerken, archiveren etc. vergeten dat de auto ook geld kost en de apparatuur kapot kan gaan. mensen die helaas niet kunnen rekenen. Zouden ze dat wel kunnen, komen ze tot de conclusie dat ze in feite voor ongeveer 2 à 3 euro per uur hebben staan fotograferen.

Het ergste (en vreemde) is dan dat ze daar ook nog trots op zijn, terwijl deze zelfde amateur als hij/zij beter is dan de prof (zoals ze vaak zelf steeds roepen) ook een normale vergoeding had kunnen vragen.
Dus waarschijnlijk hebben mensen zoals "Gast" te weinig vertrouwen in hun eigen kunnen (of anderen hebben te weinig vertrouwen in het kunnen van de "fotograaf" ) om er een normale vergoeding voor te vragen.

Gelukkig zijn er voldoende opdrachtgevers die ook snappen dat dit niet kan en kwaliteit, consistente kwaliteit, flexibiliteit en betrouwbaarheid verwachten en daar ook een vergoeding voor willen betalen die in verhouding staat.

p.s. wat betreft gezicht laten zien, het lukt mij met geen mogelijkheid om mijn gezicht hier in dat vakje te krijgen.

@Gast,
Zoals ik al schreef, naast fotograferen ook leren rekenen.

@Erik, Prachtig voor Nikon, Canon en nog een paar andere merken maar dat staat los van het feit.