rbrt

@Marcel:

Zie het juryrapport bij winnende foto.

Ik kan het niet anders lezen. Het zinnetje met "de multiculturele samenleving" slaat toch echt op "de winnende foto", zijnde "de foto van het volksgericht in Hengelo".

@Bart: Dat in Nederland een multiculturele samenleving bestaat, is toch voor deze foto helemaal niet relevant? Door deze kreet in het juryrapport te plaatsen, geeft men de foto een lading mee die totaal niet aansluit op het nieuwsfeit (oproer tegen een pedofiel in de straat).

Had men dit ook gezegd als er níet toevallig een dame met hoofddoek in beeld zou staan?

Even los van of de winnende foto wel of niet interessant is: ik vind de motivatie van de jury wat merkwaardig.

"... een multiculturele samenleving waarin ongeduld, agressie en de neiging om het recht in eigen hand te nemen de overhand lijken te krijgen" suggereert dat de foto spanningen tussen autochtonen en allochtonen in beeld brengt.
Maar het nieuwsfeit is het belagen van het huis van een bekende pedofiel. Tussen de buren staat toevallig een mevrouw met een hoofddoek, maar dat maakt het toch geen foto over de "multiculturele samenleving"?

@Elja: uit de Amerikaanse pers begreep ik dat Polaroid voor de toekomst wel nadenkt over de telefoonoptie. Bij de eerste versie is dat dus nog niet het geval.

Los daarvan, velen die zich "serieus" met telefoonfotografie bezighouden - inclusief mijzelf -, koesteren juist de simpelheid van de cameratelefoons; de Spartaanse technische mogelijkheden dagen uit met creativiteit iets moois te maken. Met het toevoegen van toeters en bellen ga je toch weer wat afbreuk doen aan deze vorm van lo-fi fotografie.

Maar wellicht dat deze Polaroid wel een alternatief wordt voor de fotojournalisten die zich nu bijvoorbeeld in Afghanistan en Libië genoodzaakt zagen met een iPhone te werken. Zij zullen blij zijn met wat meer beeldkwaliteit in meest compacte vorm. Al is het afwachten hoe de combinatie 16 megapixels + kleine sensor uitpakt qua beeldkwaliteit.

De optionele telefoonfunctie is alleen voor het verzenden van data, om de gemaakte foto's bijvoorbeeld te kunnen delen op sociale media. Je kan er niet mee bellen.

Het is dus meer een soort iPod Touch met 16 megapixels.

Oftewel, hoe ruïneer je de voordelen van een simpele, makkelijk mee te nemen en onopvallende camera.

Niet doen. Gewoon niet doen.

@wimfoto: Nee, geen pretentie "media-expert" te zijn, gewoon een kwestie van - zonder vooroordeel - de ontwikkelingen volgen.
Kranten geven zelf aan dat het papieren nieuws een aflopende zaak is. Jongeren lezen geen kranten meer. Reden waarom ook de kranten stevig inzetten op online aanwezigheid, zie in Nederland o.a. NRC, Volkskrant en De Pers. Al is het nog zoeken naar een verdienmodel.
En online heeft nu eenmaal een andere dimensie dan print. Snelheid gaat boven "kwaliteit". Bij ieder nieuwsfeit staan nu tientallen mensen te fotograferen en te filmen met de mobiel, en die beelden kunnen direct met anderen worden gedeeld. Voor de media een onschatbare bron van materiaal.

Verder is er door de komst van de cameratelefoon ook een omslag in de beeldcultuur. Ik zag gisteren bij de Volkskrant een uitgebreide fotospecial van een oudejaarsfeest in Amsterdam; 19 "snapshots", gemaakt door de verslaggeefster. Je mag over de kwaliteit als traditioneel werkend fotograaf van alles vinden, feit is wel dat de beelden de taal spreken van de consument. Mensen fotograferen zelf de hele dag met de mobiel en zien in hun Facebook/Hyves/Twitpic timelines alleen maar telefoonfoto's. Mensen herkennen zichzelf dus in die "lo-fi" foto's.

Je kunt als professioneel natuurlijk de trend negeren en denken dat het wel overwaait. Of je omarmt de mobiele fotografie als een toegevoegde vorm, en probeert het creatief uit te buiten. Kijkend naar reportages in 2011 met de mobiel gemaakt van bijvoorbeeld de conflicten in Afghanistan en Libië, de Tour de France en de New York Fashion Week, durven steeds meer profs die uitdaging wel aan.

Ik weet dat het op Photofacts als vloeken in de kerk is, maar ik kan het toch niet laten de verwachting toe te voegen dat de cameratelefoon in 2012 een nog belangrijkere rol gaat spelen. Telefoonfoto's (al dan niet bewerkt met een app) zullen steeds vaker een plek krijgen in de mainstream media.

Die ontwikkeling is in 2011 al ingezet. De New York Times liet weten dat men dit jaar in vergelijking tot vorig jaar het honderdvoudige aan mobiele foto's heeft gebruikt. Al Jazeera's berichtgeving over de Arabische Lente steunde bijna volledig op mobiel materiaal. Persbureau Demotix (gespecialseerd in de verspreiding van "burgerjournalistiek" werk) zag de verkoop van mobiel beeldmateriaal aan de media dit jaar met 250% stijgen. Stockagentschap Corbis is in 2011 gestart met het accepteren van telefoonfoto's. En CNN ontsloeg meer dan 10 beeldjournalisten, omdat het mobiel materiaal dat binnenkomt via iReport of geschoten wordt op de BlackBerry's van correspondenten voldoende oplevert.

En in Nederland gaat dagblad Metro in 2012 betalen voor ingestuurde telefoonfoto's en ook mobiele fotografen met opdrachten op pad sturen.

Ton, de kritiek op je fotoseries is vaak dat het standaardplaten zijn. Iemand heeft het hierboven over "een heel hoog 13-in-een-dozijn-kiekjes-gehalte". Dat klinkt niet zo aardig, maar ik kan zo'n opmerking wel enigszins plaatsen.
Wie op Google Images "Tiananmen Square" intikt, komt - naast de protestfoto's - veel beeld tegen dat vrijwel identiek is aan jouw foto's.
Je pareert de kritiek steeds met de eisen van de stockbureaus: technisch perfecte foto's, zonder creatief experiment.

Echter, Photofacts is geen stockbureau, en geen site met een commercieel doel; het is een blog door en voor liefhebbers (pro en amateur) van fotografie.
Wat let je dan om na bijvoorbeeld op Tiananmen Square voor de broodwinning een reeks stockfoto's geschoten te hebben, nog wat extra tijd uit te trekken voor vrij werk? Zonder al die beperkingen van (mogelijke) opdrachtgevers in het hoofd, zoeken naar verrassende invalshoeken of details, spelen met kleuren of silhouetten - ik noem maar wat.
Hiermee zou je wellicht niet alleen de kritische bezoekers van Photofacts kunnen verrassen, maar - en dat is misschien nog leuker - ook jezelf.

Arno, wat een neerbuigend toontje toch (weer). Het gaat op Photofacts volgens mij niet alleen om wie de meeste facturen kan versturen, mensen kijken ook nog een beetje naar wat ze inhoudelijk of qua creativiteit van foto's vinden.

En o ja, het Algemeen Nederlands Woordenboek zegt over fotograaf: "iemand die fotografeert voor zijn beroep of uit liefhebberij." Selectief bronnen quoten kan ik ook.