rowena

Toen ik begon aan mijn studie fotografie hadden ze net een zomer ervoor de deuren gesloten van de doka. Ik vond dat heel erg jammer maar toen was digitaal fotograferen net zo spannend als analoog. Wel ben ik nog iedere dag dankbaar dat wij werden verplicht analoog te fotograferen. (dit ook omdat ze de digitale camera's van toen -nog- niet als verplicht konden instellen. Kosten/kwaliteit ed.) Ik heb godzijdank door het analoog fotograferen echt geleerd hoe een camera in elkaar zit en hoe je moet fotograferen.

Ontwikkelen deden we bij kruidvat/hema/fotograaf en de afdrukken werden vervolgens gekeurd. In dit geval niet de kwaliteit van de afdruk maar van de foto. En we moesten het net zo vaak op nieuw doen (en afdrukken) tot het goed was. Het kostte mij dus bakken vol met geld, maar ik leerde wel.

Negatieven scanden wij met een Nikon Coolscan en we maakte ze 'schoon' in photoshop. Ieder andere bewerking werd daar ook gedaan.

Nu heb ik al een aantal jaren geleden mijn hele digitale uitrusting de deur uit heb gedaan. Digitaal - super handig in de studio - fotograferen mistte het karakter wat mij altijd tot foto's en fotograferen had aangetrokken. Zowel op mijn computer als op van anderen stonden mappen vol met prutswerk. Ik stopte met fotograferen en ging weer studeren. Af en toe gebruikte ik nog een canon ixus voor een dagje Efteling oid, maar door mijn iPhone ligt dat ding ook al sinds mei in een la. En na al die jaren werd ik vanochtend wakker met een bizarre drang om foto's af te drukken. Ik verlangde nog meer naar het afdrukken dan naar het maken van foto's zelf. Heel vreemd maar uiteraard niet vervelend. De badkamer is momenteel veranderd in een amateur DOKA en er hangen al een aantal afdrukken aan een knijper te drogen. In een oude nikon zit een gloednieuwe batterij en een zwart wit rolletje zodat ik morgen bij daglicht meteen aan de slag kan.

Toch heb ik nog zo veel vragen. Ik heb nooit geleerd om in een doka te werken dus begrijp ik sommige dingen niet en berekeningen van verhoudingen en temperaturen maken mij helemaal gek. Boeken met alle in's en out's moet ik een dezer dagen nog maar na pluizen want ik voel mij niet echt meer thuis in dit vakliteratuur.

Wat ik echt mis, is de verloren technische kennis van het vak. Ja, ieder kan tegenwoordig een knopje indrukken. Ieder weet zijn weg wel te vinden naar verschillende menu's op zowel de camera als in photoshop. Iedereen weet tegenwoordig wel wat het verschil is tussen .jpg en .raw. In ieder geval van mijn generatie. Ik mis het om er over met iemand te praten en er van te leren. Er zit nog steeds zoveel potentie in om analoog te werken. Ja het is een dure hobby. Het kost veel tijd. Maar laten we eerlijk zijn. Een beetje digitale camera en computer is ook niet gratis. En ja, er zijn fijnere luchtjes dan de geuren van de chemicaliën. Uren achter de computer zitten is ook niet gezond. Begrijp mij niet verkeerd. Ik ben niet tegen digitale fotografie. Nog steeds ben ik op zoek naar een goede film scanner. Al is het maar om een digitaal archief aan te leggen van al mijn oude negatieven mocht ik ze ooit verliezen.

Hoe dan ook, ik denk dat mijn foto's nu wel droog zijn. Spannend!