toondevos

Eens met Donald.

In dit geval zou de softbox nog een stuk lager kunnen staan (zo doe ik het altijd). Je hebt aan de bovenkant maar een smalle streep wit nodig. Daardoor krijg je aan de onderkant meer ruimte en kun je het model tot ongeveer de broekriem in het wit zetten. Waar het om gaat is dat de hele omtrek van het model wit is. Vervolgens is het heel gemakkelijk om de rest van de achtergrond in Photoshop wit te maken.

Ik vraag me alleen af waarom dat zo is. Je zou kunnen denken dat dezelfde argumenten om een foto in zwartwit uit te voeren, vaak ook voor een schilderij geldt.

Het fotograferen in zwartwit, of het omzetten van foto’s in zwartwit, wordt in de fotografie veel gedaan.
Het gekke is, bedenk ik me wel eens, dat in de schilderkunst vrijwel nooit in zwartwit wordt gewerkt. Dan bedoel schilderijen in bijvoorbeeld olieverf of acryl, landschappen, portretten. Van dat werk. Het soort schilderkunst dus dat uiterlijk dicht bij fotografie komt.
Als zwartwit foto’s dan zo mooi zijn en vaak voorkeur hebben, waarom doen schilders dat dan bijna niet?

Het probleem is dat iedereen die wel eens een camera vasthoudt, zich fotograaf kan noemen. Het valt daarom niet mee om het kaf van het koren te scheiden. Iemand die in een FB-groep een vraag stelt, krijgt vaak een hoop zin én onzin over zich heen en komt uiteindelijk geen steek verder.

Mijn ervaring is dat stellen vaak de neiging hebben om samen in de camera te kijk. Is niet altijd fout, maar soms moet je ze aansporen om naar elkaar te kijken en de camera te negeren.

Eens met Martinphili. Daarom zien selfies er vaak zo bedonderd uit, de afstand is gewoon te klein waardoor je lelijke vertekening krijgt. Ik hou - bij portretfoto's - als vuistregel aan: afstand 1,5 meter (hee, waar ken ik dat van?)

Helder!

Eerlijk gezegd geloof ik hier niets van. De lens zal best snel en scherp zijn, maar 900 mm zonder statief kan onmogelijk zulke scherpe foto’s geven zoals gesuggereerd wordt.

Handig filmpje!