Liesbeth Verkade

Als ik foto's van vakanties bewerk, schrijf ik die altijd weg naar een aparte map onder de originele, zodat ik als ik een fotoboek aan het maken ben snel de foto's ter beschikking heb in jpeg. Weggooien vind ik lastig vanwege een nare ervaring jaren geleden toen ik een hoop RAWfoto's ben kwijtgeraakt door onbekende oorzaak. Dan maar iets meer schijfruimte in gebruik. Heb ik in elk geval de jpegs nog als er iets fout loopt.

Dank voor het onder de aandacht brengen, Nando! Ik ben een kampioen in het net niet alles erop zetten, vooral rechts. Idem met storende elementen. Om een deel van de missers te voorkomen, kijk ik meestal even snel op het scherm. Dan kan ik nog corrigeren, maar dat lukt alleen als het een foto os waarbij de omstandigheden min of meer gelijk blijven..

Beste Photosnappy, ieder zijn/haar mening natuurlijk, maar ik ben het niet eens met je reactie op het artikel van Nando. Hij benadrukt dat je niet de hele gebruiksaanwijzing van buiten moet leren voordat je aan het fotograferen begint, maar je eerst de belangrijkste basisprincipes moet eigen maken. Dat is wat anders dan:'probeer vooral je camera uit'. Natuurlijk is dat ook belangrijk maar toch pas vooral als je je de basis hebt eigen gemaakt.

Als ik al iets nieuws zou willen kopen dit jaar zou het een kleine compactcamera zijn waarmee ik RAW beelden kan maken. Nu is het soms bezwaarlijk om mijn grotere 90D mee te slepen. Verder ben ik helemaal tevreden met de aperatuur die ik nu heb, dus waarom dan nog nieuw kopen?

Ik fotografeer al heel lang, maar wel tussenpozen. Op dit moment heb ik een Canon Eos 90D, waar ik super tevreden mee ben. Daarvoor had ik een Canon 500D, mijn eerste DSR.
Daar heb ik ruim 10 jaar met veel plezier foto's mee gemaakt. Deze heb ik vervangen omdat ik graag meer grotere bestanden wilde (meer pixels) zodat ik meer mogelijkheden had om beelden uit te snijden.
Ooit, heel lang geleden, eind jaren '60, heb ik mijn eerste schreden op fotografiegebied gezet met de camera van mijn moeder, een Zeis Ikon 6x9. Het precieze type weet ik niet meer. Halverwege de jaren '80 kocht ik een Olympus Penn half-kleinbeeld camera. Volautomaat. Lekker veel foto's op 1 filmpje. In 1999 ging ik op studiereis naar Israël. Toen heb ik de analoge spiegelreflex van mijn man, een Pentax ME, meegenomen om dia's te maken. Toen de digitale fotografie begon op te komen heb ik voor mijn verjaardag een Sony Cybershot gekregen. Daar heb ik met veel plezier foto's mee gemaakt, maar toen ontdekte ik ook dat ik eigenlijk wel meer wilde en met name een camera waarmee ik RAW beelden kon maken. Na wat sparen en me uitvoerig georienteerd te hebben op allerlei internetsites besloten tot aankoop van de Canon 500D. In de winkel nog naar andere camera's gekeken, maar voor deze besloten. Die lag lekker in de hand, had een zoom-kitobjectief en een teleobjectief was betaalbaar.
De objectieven van de 500D pasten op de 90D. Dat was mooi meegenomen. Twee jaar geleden begon het oude kitobejectief wat kuren te krijgen en heb het vervangen door een 18-135mm objectief van Canon. Dat bevalt ook uitstekend.
Een andere camera zoek ik niet direct, of het zou een kleine compactcamera moeten zijn waarmee RAWbeelden te maken zijn om niet altijd de drote mee te hoeven nemen.

Van harte gecondoleerd met het overlijden van een dierbare vriend. Moge zijn gedachtenis tot zegen zijn.

Dag Nando. Heel eerlijk gezegd ben ik niet heel enthousiast over het kleurverloop dat je hebt gekozen. Voor mij zou een 'gewone' zwart-wit foto denk ik beter voldoen.

Dankjewel Nando voor deze bijdrage. Ik loop steeds vaker aan tegen mislukte foto's, ondanks zorgvuldige planning en tevoren goed nadenken over de instellingen. Eerlijk gezegd werd ik er echt moedeloos van en dacht er serieus over mijn camera maar aan de wilgen te hangen :-( . Misschien dan toch nog maar weer eens blijven proberen.

Dank je Michiel, voor het heel herkenbare verhaal. Ik merk bij mezelf dat onzekerheid blokkeren kan. Dan laat ik mijn camera maar thuis, om achteraf spijt te hebben omdat ik hoogstens een smartphonebeeld heb, waar ik dan niet meer mee kan doen wat ik met een RAWeeld uit de camera wel kan.
De opdracht aan mezelf dus....... ga er op uit en ga weer onbevangen foto's maken.

Herkenbaar probleem. Ik draag altijd een bril en fotografeer altijd via de zoeker omdat ik dan meer stabiliteit heb voor mijn camera. Dat betekent wel dat mijn bril dan af moet. Super irritant als je snel een foto wilt maken en geen zakken hebt om je bril in te stoppen. Veel mensen zetten hem in hun haar maar dat werkt niet voor mij omdat hij er dan afvalt. Ook een 'touwtje' werkt niet ivm mijn montuur. Ik heb geprobeerd om via het lcd-scherm te fotograferen, maar dat bevalt me absoluut niet. Dat probleem heb ik ook met foto's maken met mijn telefoon.
Kortom het blijft een beetje tobben. Vooral zorgen dat er ergens een zak is of anders tussen mijn tanden.